Accueil | Contacts SAT-Amikaro chez wikipedia SAT-Amikaro chez Ipernity SAT-Amikaro chez Facebook SAT-Amikaro chez Facebook fil rss

  eo |   fr |

Appel aux Diplomates lancé par le Dr Zamenhof en 1915 (extraits)


Publié par "The British Esperantist" XI.1915, p. 51-55 avec traduction en anglais. "Esperanto" (Genève) XII.1915, p. 42 (6) - 43 (7). "La Verda Standardo", organe officiel de la Société Hongroise d’Espéranto, 1915, n° 8, p. 1 -4.

Traduction : Henri Masson

Après la Grande Guerre : Appel aux Diplomates

Une guerre effroyable s’est maintenant saisie de presque toute l’Europe. Lorsque prendra fin cette boucherie de masses qui déshonore si profondément le monde civilisé, les diplomates se réuniront et s’efforceront de remettre de l’ordre dans les relations entre les peuples. C’est à vous, appelés à leur rétablissement, que je m’adresse maintenant. (...)

Lorsque vous vous réunirez après la guerre la plus exterminatrice qu’ait connue l’histoire, vous aurez devant vous une tâche extraordinairement grande et importante. Il dépendra de vous si le monde devra avoir une paix solide pour longtemps et peut-être pour toujours, ou si nous ne devrons avoir qu’un silence de quelque temps, bientôt interrompu par diverses explosions de conflits interethniques ou même de nouvelles guerres. Pensez donc de bonne heure et très consciencieusement à votre tâche parce que, maintenant, quand votre travail met en jeu des vies humaines par centaines de milliers et de bonnes conditions de vie très difficilement acquises par des millions d’hommes, vous aurez sur vous une très grande responsabilité morale. Veillez donc à ce que que votre travail ne soit pas vain et infructueux, et qu’à la fin de vos démarches les hommes puissent dire : nous n’avons pas supporté en vain les immenses et effroyables sacrifices. (...)

Chaque pays appartient moralement et matériellement à tous ses fils. (...)

Ce serait mieux si, au lieu de grands et de petits États européens nous avions un jour des "États-Unis d’Europe" proportionnellement et géographiquement établis. Mais s’il est maintenant trop tôt pour en parler, on doit au moins, par un accord officiel et accepté sur le principe évoqué ci-dessus, éliminer ce grand mal, cette source infinie de conflits continuels que représente l’identification d’un pays avec une ethnie. (...)

Messieurs les diplomates ! Après l’effroyable guerre exterminatrice, qui a abaissé l’humanité plus bas que les bêtes les plus sauvages, l’Europe attend de vous la Paix. Elle n’attend pas qu’une pacification, mais une paix permanente, la seule qui soit digne d’une race humaine civilisée. Mais souvenez-vous, souvenez-vous, souvenez-vous que le seul moyen d’atteindre une telle paix est déliminer pour toujours la cause des guerres, séquelle barbare du temps le plus antique ayant précédé la civilisation : la domination de certains peuples sur d’autres peuples.


Alvoko al la Diplomatoj lanĉita de D-ro Zamenhof en 1915 (eltiraĵoj)


Publikigita de "The British Esperantist" XI.1915, p. 51-55 kun anglalingva traduko. "Esperanto" (Ĝenevo) XII.1915, p. 42 (6) - 43 (7). "La Verda Standardo", oficiala organo de la Hungarlanda Esperanto-Societo, 1915, n° 8, p. 1 -4.

Terura milito ekkaptis nun preskaŭ la tutan Eŭropon. Kiam finiĝos la grandamasa reciproka buĉado, kiu tiel forte malhonoras la civilizitan mondon, kunvenos la diplomatoj kaj penos reordigi la rilatojn inter la popoloj ? Al vi, al tiuj estontaj reordigantoj, mi nun min turnas. (...)

Kiam vi kunvenos post la plej ekstermanta milito, kiun iam konis la historio, vi havos antaŭ vi eksterordinare grandan kaj gravan taskon. De vi dependos ĉu la mondo havu nun fortikan pacon por tre longa tempo kaj eble por ĉiam, aŭ ĉu ni havu nur kelktempan silenton, kiun baldaŭ denove interrompas diversaj eksplodoj de intergentaj bataloj aŭ eĉ novaj militoj. Pripensu do frutempe kaj tre zorge vian taskon, ĉar nun, kiam por via laboro estas oferitaj multaj centmiloj da homaj vivoj kaj milionoj da tre malfacile akiritaj homaj bonstatoj, vi havos sur vi tre grandan moralan respondecon. Zorgu do, ke via laboro ne estu sencela kaj senfrukta, kaj ke post la fino de viaj laboroj la homaro povu diri : ni ne vane elportis la grandegajn kaj terurajn oferojn. (...)

Ĉiu lando morale kaj materiale apartenas al ĉiuj siaj filoj. (...)

Plej bone estus, se anstataŭ diversaj grandaj kaj malgrandaj eŭropaj regnoj ni havus iam proporcie kaj geografie aranĝitajn "Unuiĝintajn Ŝtatojn de Eŭropo". Sed se nun estas ankoraŭ tro frue, por paroli pri tio, oni devas almenaŭ per oficiala kaj interkonsentita akcepto de la supre dirita principo forigi tiun grandegan malbonon, tiun senfinan fonton de konstantaj bataloj, kiun prezentas la identigado de lando kun gento. (...)

Sinjoroj diplomatoj ! Post la terura eksterma milito, kiu starigis la homaron pli malalten ol la plej sovaĝaj bestoj, Eŭropo atendas de vi pacon. Ĝi atendas ne kelktempan interpaciĝon, sed pacon konstantan, kiu sola konvenas al civilizita homa raso. Sed memoru, memoru, memoru, ke la sola rimedo por atingi tian pacon, estas : forigi unu fojon por ĉiam la ĉefan kaŭzon de la militoj, la barbaran restaĵon el la plej antikva antaŭcivilizita tempo, la regadon de unuj gentoj super aliaj gentoj.







Voir la liste des articles
de la même rubrique


 
SAT-Amikaro - 132-134, Boulevard Vincent-Auriol - 75013 Paris - 09.53.50.99.58
A propos de ce site | Espace rédacteurs