Accueil | Contacts SAT-Amikaro chez wikipedia SAT-Amikaro chez Ipernity SAT-Amikaro chez Facebook SAT-Amikaro chez Facebook fil rss

  eo |   fr |

Le pouvoir est au bout de la langue


En ce qui concerne le problème de communication linguistique mondial, il est important de savoir au départ quel est l’obstacle que le monde politique n’ose pas franchir : l’opposition anglo-américaine absolue à toute "solution" autre que l’anglais est confirmée dans un livre intitulé "Linguistic Imperialism" (Oxford University Press, 1992, 374 p.) par le professeur Robert Phillipson (lecteur d’anglais et de pédagogie des langues à l’Université de Roskilde, Danemark). Il analyse en particulier l’"Anglo-American Conference Report 1961", document confidentiel destiné non point au grand public (rien n’est négligé pour éviter de le réveiller), mais au British Council. Il apparaît que la propagation de l’anglais ne vise pas seulement à remplacer une langue par une autre mais à imposer de nouvelles structures mentales, "une autre vision du monde" : "l’anglais doit devenir la langue dominante" ... "la langue maternelle sera étudiée chronologiquement la première mais ensuite l’anglais, par la vertu de son usage et de ses fonctions, deviendra la langue primordiale". "The report proclaims that the Center [of English] has a monopoly of language, culture and expertise, and should not tolerate resistance to the rule of English" (Le rapport proclame que ce Centre [de l’anglais] a le monopole de langue, de culture et d’expertise, et ne devrait pas tolérer de résistance contre le règne de l’anglais). "Si des Ministres de l’Éducation nationale, aveuglés par le nationalisme [sic] refusent.... c’est le devoir du noyau [dur ?] des représentants anglophones de passer outre" ("it is the duty of the core English-speaking representatives to override them").

Un article du "Guardian" (29.11.2001), qui reflète l’avis de la presse britannique, proclamait que "la solution la plus simple et la plus économique serait de n’utiliser que la langue anglaise". Cette évidence, pour les puissances anglophones, en cache une autre qui touche la totalité des peuples pour lesquels l’anglais n’est pas la langue maternelle, soit 92% de l’humanité. En effet, la totalité de l’effort , des coûts énormes et du temps accaparés pour enseigner l’anglais, donc lui donner une position de force, est à la charge de tous les pays non anglophones pendant que la totalité des profits colossaux et de l’économie de temps va essentiellement à deux puissances anglophones : séjours linguistiques en pays anglophones, rénumération de professeurs natifs anglophones dans le monde non anglophone, etc, sans compter les retombées économiques, diplomatiques et politiques du contrôle des fluxs d’échanges qui résulte de cette situation de monopole linguistique. Dans une situation confortable pour exprimer leurs idées dans les conférences internationales ou les négociations complexes, sans hésitations ni maladresses, avec précision, les intervenants natifs anglophones accaparent la plus grande part du temps de parole pour faire triompher leur point de vue. Ainsi, A son retour du sommet de Kyoto, Dominique Voynet, ex-ministre de l’environnement, avait déclaré au "Journal du Dimanche" (JDD, 14 décembre 1997) : "Toutes les discussions techniques se sont déroulées en anglais, sans la moindre traduction, alors qu’il s’agissait d’une conférence des Nations unies. Trop de délégués ont été ainsi en situation d’infériorité, dans l’incapacité de répondre efficacement, de faire entendre leurs arguments".

La contrainte de publier des documents scientifiques et techniques en anglais permet aux puissances anglophones d’intercepter des découvertes et des inventions, et de les porter à leur propre compte (brevets), par exemple lors de la révision de manuscrits car les usagers de l’anglais (non-natifs) sont rarement capables de rédiger des documents et articles publiables dans cette langue sans aide de correcteurs.

Et comme toute peine mérite récompense, le reste du monde a le droit en prime (pas gratuite ! grâce au pillage de ses ressources) d’être espionné par le réseau "Echelon" ! La culture de la naïveté par rapport à l’anglais que certains proclament la "langue universelle" au nom d’un prétendu réalisme ne doit donc pas nous étonner. Il nous incombe donc de dévoiler ce mécanisme qui mène à la ségrégation linguistique puis à la vassalisation de tous les peuples non anglophones. Dans cette course au pouvoir sur le monde, la vassalité n’a jamais suscité le respect des maîtres mais, au contraire, rien d’autre que leur mépris et leur arrogance.


La regpovo estas ĉe la pinto de la lango


Rilate la problemon de tutmonda lingva komunikado, estas grave scii dekomence kiun obstaklon la politika mondo ne aŭdacas transiri : la absoluta opozicio angla-usona al ĉiu "solvo" alia ol la angla, konfirmita en libro titolita "Linguistic Imperialism" (Oxford University Press, 1992, 374 p ) fare de profesoro Robert Philippson (lektoro de la angla kaj de pedagogio en la Universitato de Roskilde, Danio). Li aparte analizas la "Anglo-American Conference Report 1961", t.e. konfidenca dokumento destinita ne al la granda publiko (nenio estas neglektata por eviti ĝin veki), sed al Britiŝ Council. Aperas ke la disvastigo de la angla ne celas nur anstataŭi lingvon per alia sed trudi novajn mensajn strukturojn, "alian manieron vidi la mondon" : "la angla devas fariĝi la dominanta [superreganta] lingvo", "La gepatra lingvo estos kronologie studata unuavice, sed poste la angla, pro la eco de ĝia uzo kaj de ĝiaj funkcioj, fariĝos la precipa lingvo". "The report proclaims that the Center [of Engliŝ] has a monopoly of language, culture and expertise, and ŝould not tolerate resistance to the rule of Engliŝ". (La raporto proklamas ke tiu Centro [de la angla] havas monopolon de lingvo, kulturo kaj ekspertizo, kaj ne devus toleri rezistadon kontraŭ la regado de la angla" ). "Se ministroj de nacia edukado blindigitaj pro naciismo [tiel !] rifuzas... tio estas la devo de la kerno [firma, malmola ?] de anglalingvaj reprezentantoj transiri tion" ("it is the duty of the core Engliŝ-speaking representatives to override them").

Artikolo de "The Guardian" (29.11.2001), kiu respegulas la opinion de la brita gazetaro, proklamis ke "la solvo la plej simpla kaj la plej ŝpariga estus uzi nur la anglan lingvon". Tiu ĉi evidentaĵo, por la angle parolantaj landoj, kaŝas alian kiu tuŝas entute la popolojn por kiuj la angla ne estas la gepatra lingvo, t.e. 92% de la homaro. Efektive, la tuto de la strebo, kostoj kaj de la akaparita tempo por instrui la anglan (kaj havigi fortan pozicion al ĝi) iras al la neangle parolantaj landoj dum la tuto de la profitoj kaj tempoŝparo iras al la angle parolantaj landoj : lingvaj restadoj, laborenspezo de la denaske anglalingvaj instruistoj de la angla ĝin instruantaj en la neanglalingva mondo, sen kalkuli la ekonomiajn, diplomatajn kaj politikajn reefikojn de la kontrolo de interŝanĝofluoj kiu rezultas el tiu ĉi situacio de lingva monopolo.

En komforta situacio por esprimi siajn ideojn en la internaciaj konferencoj aŭ la kompleksaj traktadoj, sen hezitoj nek mallertaĵoj, kun precizeco, la intervenantoj denaske parolantoj de la angla akaparas la plej grandan parton de la paroltempo por triumfigi sian vidpunkton. Tiel, post reveno el la regantara konferenco de Kioto, Dominique Voynet, eks-ministrino de la ĉirkaŭmedio, deklaris al "Journal du Dimanĉe" (JDD, 14-an de decembro 1997) : "Ĉiuj teknikaj diskutadoj disvolviĝis en la angla, sen minimuma traduko, kvankam temis pri konferenco de Unuiĝintaj Nacioj. Tro da delegitoj estis tiel en situacio de malsupereco, en nekapablo efike respondi, aŭdigi siajn argumentojn. "

La devigo publikigi teknikajn kaj sciencajn dokumentojn en la angla ebligas al la anglalingvaj potencoj proprakredite fraŭdkapti malkovrojn kaj inventaĵojn (patentojn), ekzemple okaze de reviziado de manuskriptoj, ĉar la uzantoj de la angla (nedenaskaj) malofte kapablas redakti publikigeblajn dokumentojn kaj artikolojn en tiu ĉi lingvo sen helpo de korektistoj. Kaj, ĉar penado indas je rekompenco, la cetera mondo rajtas, en "kromdonaco" (ne senpaga ! per la forrabado de ties riĉofontoj) esti spionata fare de la reto "Eĉelon" ! Ne devas mirigi nin la kulturo de la naiveco rilate al la angla, kiujn certaj proklamas "universala lingvo" en la nomo de kvazaŭa "realismo". Plenumenda fare de ni estas la publika senmaskigo de tiu mekamismo kiu kondukas al lingva segregacio kaj al vasaligo de ĉiuj neanglalingvaj popoloj. En tiu kurado al la povo super la mondo, la vasaleco neniam estigis respekton fare de la mastroj sed, male, nur ilian malestimon kaj ilian arogantecon.







Voir la liste des articles
de la même rubrique


 
SAT-Amikaro - 132-134, Boulevard Vincent-Auriol - 75013 Paris - 09.53.50.99.58
A propos de ce site | Espace rédacteurs